Reżyseria: Anna Smolar

Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera, Warszawa

Anna Smolar bierze na warsztat paradoksy naszej zbiorowej psyche i porządku społecznego. Tym razem przegląda się w „Kobiecie samotnej” Agnieszki Holland, nakręconej w 1981 r. To historia samotnej matki, Ireny, walczącej o utrzymanie na powierzchni siebie i syna Bogusia.

Kim byłaby Irena AD 2025? W jej świadomości przewija się nieprzerwany feed dobrze życzącego chóru, gotowego wspierać ją dobrymi radami, charytatywną zbiórką, coachingiem w zarządzaniu czasem i pieniędzmi. A przede wszystkim nieustanną troską o Bogusia, któremu nie wystarczy przecież zapewnić ubrania i dach nad głową - trzeba dać mu przestrzeń do bezpiecznego wyrażania emocji i rozwoju zainteresowań.

Uwięziona w bezwzględnej architekturze społecznych wyobrażeń, w wyczerpującej choreografii gry o przetrwanie, Irena wpada w spiralę desperacji, resentymentu, bezsilnych projekcji. Gdzie mogą ją one zaprowadzić w świecie, który niby celebruje „kobiecą siłę” i żąda rewolucyjnej zmiany?

I gdzie jest w tym wszystkim Boguś?

W SPEKTAKLU POJAWIA SIĘ: PALENIE PAPIEROSÓW ELEKTRONICZNYCH, WIDOCZNA BIELIZNA W TRZECH SCENACH.