Zachwyt jako praktyka przestrzenna
Ostatnie lato. Co tracimy, co możemy ocalić, co możemy zaprojektować na nowo?
Nowy Port stoi u progu dużych zmian. To ostatni moment, by przyjrzeć się dzielnicy w jej obecnym kształcie. Spróbujmy wspólnie zatrzymać się, spojrzeć uważniej na miejsca, które znamy i uchwycić to, co szczególnie cenne, by zadbać o to w czasie nadchodzących zmian.
Dzielnica od kilku lat przechodzi intensywną rewitalizację. W tym roku proces ten wkracza w kolejny etap, oparty na partnerstwie publiczno-prywatnym. Dla Nowego Portu oznacza to szereg zmian: przekształcenia przestrzenne, a w niedalekiej przyszłości obecność nowych mieszkańców i usług. Zmiany budzą nadzieje i obawy. I jedne i drugie zasługują na rozmowę.
Projekt Ostatnie lato tworzy dla tej rozmowy miejsce. Podczas spacerów, warsztatów i spotkań będziemy przyglądać się architekturze, przyrodzie i słuchać historii zapisanych w przestrzeni. Spróbujemy nazwać to, co w Nowym Porcie najcenniejsze. Miejsca, krajobrazy, relacje i codzienne gesty, które budują charakter dzielnicy i składają się na jej nowoporckość.
Działania kierujemy przede wszystkim do osób mieszkających, pracujących i bywających w Nowym Porcie, a także miłośniczek i miłośników dzielnicy, miejskiej przyrody, procesów miastotwórczych i architektury.
W prostych ćwiczeniach obserwacyjnych spróbujemy spojrzeć na dobrze znaną dzielnicę na nowo i sprawdzić, czy Nowym Portem można się zachwycić.
„Zachwyt jako praktyka przestrzenna”
spacer z zachwytem po dzielnicy
prowadzenie: Marta Baranowska, Katarzyna Nestorowicz (NIAiU)
Zapraszamy w niedzielę 30.08 o godz. 15:00 do Nowego Portu, Strajku Dokerów 5.
Wydarzenie odbywa się w ramach projektu „Ostatnie lato Nowego Portu. Co tracimy, co możemy ocalić, co możemy zaprojektować na nowo?”.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.


