Są artyści, których obecność wrasta w tkankę miasta tak mocno, że z czasem przestaje być zauważalna. Do takich postaci należy Alfons Łosowski. W powojennym Gdańsku, odbudowywanym niemal od podstaw, współtworzył jego wizualny język: jako rekonstruktor z poświęceniem odtwarzał architektoniczne detale, zaś oryginalne rzeźby Łosowskiego, zdobiące m.in. skwery, place i parki Gdańska, wydają się „od zawsze” należeć do miejskiego krajobrazu.

Wystawa „Szczodrość form: Alfons Łosowski” przypomina postać artysty, który istotnie wpłynął na obraz miasta, a jednocześnie pozostaje mało znany szerszej publiczności. Prezentowane rzeźby granitowe i drewniane, fotografie i narzędzia pracy pozwalają spojrzeć na jego dorobek nie tylko przez pryzmat odbudowy Gdańska, ale przede wszystkim – działalności autorskiej.  

Kameralna ekspozycja jest zaproszeniem do odkrycia artystycznego dziedzictwa Łosowskiego: jego skali, różnorodności i inspiracji, a także początkiem szerszej rozmowy o miejscu tego twórcy w historii miasta i polskiej rzeźby powojennej. Właśnie w tym ujawnia się szczególna rola muzeum uczelnianego: jako przestrzeni badań, interpretacji i inicjowania tematów ważnych nie tylko dla środowiska akademickiego, ale także dla lokalnej społeczności.

Prezentowane prace pochodzą z kolekcji syna artysty, Sławomira Łosowskiego. Szczodrość, zawarta w tytule, ma wiele znaczeń: odnosi się do bohatera wystawy jako wszechstronnego artysty ze zróżnicowanym dorobkiem, ale też do jego obecności w przestrzeni miasta oraz relacji, które budował jako twórca, mistrz i człowiek.